VLAAMSE (LENTE)MANIFESTEN

VLAAMSE (LENTE)MANIFESTEN

2007

"IS HET EINDE VAN DE WINTER IN ZICHT ?"

Dat is de titel van een opvolging van het Lentemanifest 2006 (en van het manifest "In de Warande"?), een pleidooi van 100 "prominenten" (DS 26-02-2007) voor een ingrijpende staatshervorming in 2007. Ze willen 10 nieuwe defederaliseringen. De tekst bevat niets nieuws en herhaalt de ondertussen bekende Vlaams-nationalistische adagio's.

Samengevat komt de redenering hier op neer: we zullen geconfronteerd worden met grote problemen, van welke de oplossing geblokkeerd is (zal zijn) door een inefficiënte staatsstructuur, dus moet er een nieuwe staatshervorming komen, die niets anders kan zijn dan een met meer autonomie voor Vlaanderen en voor Wallonië (dat zijn immers twee totaal verschillende volkeren), en, als die nieuwe staatshervorming er niet komt, dan wordt een splitsing van België noodzakelijk ("een ontoerekende staatshervorming is daarentegen de snelste weg naar een scheiding")

Men kan zich afvragen of die zo genoemde problemen niet zwaar uitvergroot worden om een doembeeld te creëren, en of de huidige staatstructuur wel zo inefficiënt is als de ondertekenaars beweren. Verder baseren deze 100 "prominenten" zich op de "Twee-Volkeren-Doctrine". Die doctrine is niet naar waarheid, maar als het al mocht zijn dat "Vlaanderen" en "Wallonië" steeds meer verschillen, is dat mogelijk juist een gevolg van de reeds doorgevoerde staatshervormingen, zodat het besluit eerder past dat herfederalisering in België nodig is om de eenheid te herstellen. (Wordt het geen tijd om ook wat Oost-West analyses te maken ipv steeds Noord-Zuid?)

Deze oproep tot ingrijpende staatshervorming zegt eigenlijk niets behalve dat flaminganten graag meer Vlaanderen hebben, en dat weet iedereen. De morele chantage met "als niet... dan splitsen", is erg laag van niveau en "prominenten" onwaardig.

100 "Prominenten" (van Abdicht tot Winkelmans) betekenen 100 stemmen op 10 miljoen Belgen of 0,001% van de bevolking. Na de Tweede Wereldoorlog werden er 400000 collaboratiedossiers opgesteld, waarvan er een kleine 50000 tot bestraffing hebben geleid. Dat er nu 100 zijn die een flamingant statement maken, is dus weinig verbazend en zonder nieuwswaarde. En dat deze 100 zich beroepen op hun gezag als zijnde "prominenten", plaatst hen wel heel erg laag en dicht bij de grond.

2006

FUNDAMENTALISME "IN DE WARANDE"

Denktanks in het algemeen zijn anti-democratisch, de denkgroep “In de Warande” is dat in het bijzonder. Het Warande-Manifest stelt dat België geen enkele ("economische") meerwaarde heeft (voor Vlaanderen) en pretendeert daarbij steun door wetenschappelijk onderzoek.

Ik neem aan dat er "onderzoeken" kunnen gebeuren die andere mogelijkheden of besluiten aanreiken, bv in Belgische context. De cijfers mogen zijn wat ze willen, die bewijzen niets als de constructie van het betoog waar ze deel van uitmaken, een drogredenering is. Cijfers zijn nooit meer dan een illustratie, zij hebben geen argumentatiewaarde op zich.

Het Warande-Manifest is misbruik van de wetenschap door wetenschappers: ze maken ongepast gebruik van het "gezagsargument" dat het aureool "wetenschappelijk onderzoek" heeft. Zoals in reclame voor schoonheidsproducten "Wetenschappelijk getest". Het manifest biedt niet meer informatie dan badschuimreclame.

Het cijfermateriaal, het zogezegd wetenschappelijk onderzoek (economie is wel geen fysica!), de handtekeningen zijn bedoeld als gezagsargument welk per definitie in de categorie "drogredenen" thuishoort. Het bovenstaande verwijt van het manifest als badschuimreclame is dus terecht. Is het onderzoek wel "falsifieerbaar" ? Of puur ideologie verpakt als wetenschap?

Elk betoog heeft voor-onderstellingen. Ook de Warande tekst: het beschouwen van Vlaanderen en Walonnië als aparte entiteiten, dat deze verziekt zijn, het afmeten van waarde als enkel economisch, enz. zijn geen wetenschappelijke uitspraken, maar ideologische keuzes. In de beschouwing van de toekomst van België zijn er andere mogelijkheden dan Vlaanderen als aparte entiteit te zien. Dit laatste, "het bestaan van het Vlaamsche Volk", is geen evidentie, dus kan je er ook geen betoog op bouwen. Integendeel, het is een hersenschim van 1302-freaks. Er bestaat niet zoiets als een gezondheidsbeleid op maat van “De Vlaamse Bevolking”.

Er is ook een element zelfvervullende voorspelling: omdat de staatshervorming België splitst, krijgt België zogezegd "minder waarde". Veel van de argumentatie in het Warande-Manifest is het gevolg van deze zelfvervullende voorspelling, nl van de reeds bestaande (belachelijke) staatshervorming. ”Steve Stunt” vindt zo dat de Belgische Voetbalbond moet gesplitst worden, niet om voetbal-redenen, maar omdat voetbal zich moet conformeren met de huidige staatshervorming op sportgebied.

Het Warande-Manifest is niet meer dan een cirkelredenering: het betoog besluit in het herhalen van de vooronderstellingen, dus bij de (her)bevestiging van de ideologische keuzes. Het Warande-Manifest vertrekt van de idee van een afzonderlijke entiteit “Vlaanderen” om te besluiten dat men best een afzonderlijke entiteit Vlaanderen zou maken. De argumentatiewaarde van het Warande-Manifest is dus nihil. Als het Warande-Manifest één ding aantoont, dan is het wel het belabberd niveau van onze academici.

Een zelfstandig Vlaanderen zal noodzakelijk een onverdraagzaam Vlaanderen zijn, want geboren uit fanatisme. Het is dus nodig dat alle oprechte en overtuigde Belgen zich daartegen kordaat verzetten. Een “Democratische Vlaamsgezindheid” is immers een contradictio in terminis.